เมื่อผมไปออกกำลังกาย

……….

 

เทรนเนอร์: เดี๋ยวนี้พี่ลดไอติมลงหรือยังครับ

ผม: เหลือวันละครั้ง นอกบ้านครั้งหนึ่ง ในบ้านครั้งหนึ่ง

เทรนเนอร์: ฟังแล้วเจ็บจี๊ดเลย พี่พยายามลดให้เหลืออาทิตย์ละสามครั้งได้ไหม

ผม: ไม่ได้ ชีวิตผมขาดไอติมไม่ได้ เหมือนชีวิต …(ชื่อเทรนเนอร์)… ที่ขาดผู้หญิงไม่ได้อ่ะ

เทรนเนอร์: ผมขาดผู้หญิงได้พี่ ผู้หญิงต่างหากที่ขาดผมไม่ได้!

 

……….

 

ผม: เดี๋ยวนี้เอ๋มันวิ่งวันละห้ากิโล บางวันก็สิบโล อยากแข่งกับเค้าได้มั่ง

เทรนเนอร์: ตอนนี้พี่ก็สู้เขาได้อยู่แล้วนี่ ทำอยู่ทุกวัน วันละหลายโลเลย

ผม: ตรงไหนมิทราบ

เทรนเนอร์: กินวันละห้ากิโลไง

 

……….

 

เทรนเนอร์: ต่อได้แล้วพี่ จะพักก็ไปพักที่บ้านโน่น

ผม: พักห้านาที ไม่ไหวแล้ว คนเราต้องยอมถอย 1 ก้าว เพื่อก้าวไปข้างหน้า 10 ก้าว

เทรนเนอร์: ของพี่นี่มีแต่ถอย 10 ก้าว ไม่เห็นจะก้าวหน้าไปไหนสักก้าวเลย

นี่พูดถึงผมหรือประเทศไทยเนี่ย!

 

……….

 

เทรนเนอร์: เซ็ตต่อไป … เอ้า พร้อมยังพี่

ผม: ยัง! พักก่อน เหนื่อย!

เทรนเนอร์: ผมก็เหนื่อยเหมือนกันพี่

ผม: เอาแต่สั่งอย่างเดียว จะไปเหนื่อยอะไร

เทรนเนอร์: เหนื่อยใจ … กับพี่นี่ไง !!

 

……….

 

เทรนเนอร์: พี่ต้องเริ่มควบคุมอาหารแล้วนะครับ ต่อไปนี้พี่กินอะไร พี่ถ่ายรูปอาหารส่งมาให้ผมดูด้วย จะได้ช่วยกันคุม

ผม: เอาจริงเหรอ คิดดีแล้วนะ?

สองวันผ่านไป …

ผม: (พิมพ์แมสเซจหาเทรนเนอร์) ส่งรูปงานวันเกิด หลังกินข้าวเย็นครั้งที่สองมาให้ครับ

(กดส่งรูป)

 

pp birthday

 

……….

 

เทรนเนอร์: เมื่อคืนพี่กินช็อกแลตตอนดึก กินเยอะขนาดไหนครับ

ผม: ครึ่งแท่งเอง

เทรนเนอร์: โอเคครับ ตอนนี้พี่ต้องช่วยผมด้วยนะครับ ต้องคุมอาหารแล้วนะครับ อีกครึ่งควรทำไงครับ

ผม: อ๋อ อีกครึ่งกินไปก่อนแล้ว คืนวานซืน

 

……….

 

เทรนเนอร์: วันนี้ไปงานเลี้ยงรุ่นอย่ากินเบียร์เยอะนะครับ

ผม: ไม่กินๆ ผมสายของหวาน ไม่ใช่สายของเมา

เทรนเนอร์: กินไอติมทุกวันแบบพี่ พี่กินเบียร์ไปเหอะ

 

……….

Print Friendly