ระหว่างทางวิ่งก็แวะคุยกับบุคลากรในวงการสาธารณสุขและผู้ป่วยตามโรงพยาบาลใหญ่-เล็กในจังหวัดต่างๆ ว่าเจอปัญหาเชิงระบบและปัญหาส่วนตัวอะไรบ้าง ระหว่างพักก็ชวนกันตั้งวงระดมความคิดว่าทำอย่างไรให้ระบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้ามีคุณภาพ ประสิทธิภาพ และความเป็นธรรมมากขึ้น จะได้ไม่ต้องมีหมอหรือพยาบาลต้องแบกรับต้นทุนส่วนตัวกันเกินจำเป็น และผู้ป่วยได้รับบริการสาธารณสุขที่มีคุณภาพดีเสมอหน้ากัน ไม่มีใครต้องตายโดยไม่สมควร เพียงเพราะไม่มีเงินหรือมีเงินไม่เท่าคนอื่น

.

ซูเปอร์สตาร์ที่ผู้คนในสังคมนับถือหัวใจอย่างพี่ตูนน่าจะมีพลังมหาศาลในการดึงดูดให้ประชาชนและสื่อมวลชน กระทั่งเหล่าผู้สนับสนุนด้านต่างๆ หันมาสนใจและถกเถียงแลกเปลี่ยน เพื่อร่วมกันปกปักรักษาและพัฒนาระบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าให้ดีขึ้นได้

.

เพราะถ้าระบบไม่ดี ถมเงินและความตั้งใจดีไปเท่าไหร่ก็ไม่มีวันพอ แต่ถ้าระบบดีมีคุณภาพ ระบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าก็จะช่วยคนได้เกือบ 49 ล้านคน ภายใต้การทำงานของหน่วยบริการสุขภาพร่วมหมื่นแห่งทั่วประเทศที่ควรได้รับการปรับปรุงพัฒนาด้วยเช่นกัน

.

ถ้าทำได้อย่างนี้จริง ก็ชวนฝันว่า ‘ย่างก้าว’ ของพี่ตูนและเพื่อนๆ น่าจะช่วยระดมเสียงสนับสนุนและปัญญารวมหมู่จากคนกลุ่มใหญ่ ‘นอกวง’ กลุ่มคนรักหลักประกันสุขภาพเดิม มาเสริมพลังในการทำงานร่วมกันเพื่อให้การสร้างสรรค์ระบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าใหม่ที่มีคุณภาพกว่าเดิม มีประสิทธิภาพกว่าเดิม และมีความเป็นธรรมกว่าเดิม มีโอกาสเกิดเป็นจริงได้มากขึ้น

.

เรื่องการปฏิรูประบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าเป็นเรื่องใหญ่ ใหญ่เกินกว่าที่ใครคนใดคนหนึ่ง ไม่ว่าหวังดีแค่ไหน จะแบกรับไว้คนเดียวตามประสาวีรชนเอกชนได้

.

ทางออกน่าจะอยู่ที่การรวมพลังเคลื่อนไหวของทั้งสังคม เพื่อปลุกและกดดันให้รัฐต้องตื่นขึ้นมาทำงานที่ควรจะทำ เลิกคิดเลิกทำสิ่งที่ไม่สมควรจะทำ มองเห็นปัญหาเชิงระบบ ไม่ลดรูปให้เหลือแค่เพียงปัญหาของปัจเจก รวมทั้งผลักดันให้รัฐต้องจัดสรรและกระจายทรัพยากรเสียใหม่เพื่อสร้างสรรค์ระบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าที่มีคุณภาพสำหรับทุกคนเสมอหน้ากัน และออกแบบระบบที่ยึดผลประโยชน์ของประชาชนเป็นตัวตั้ง ไม่ใช่ยึดผลประโยชน์ของหน่วยราชการ กลุ่มทุน หรือชนชั้นนำในวงการสาธารณสุขเป็นสำคัญ

.

ยิ่งระดมเสียงสนับสนุนจากผู้คนได้มาก กว้างขวาง และหลากหลาย ความพยายามล้มระบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าก็ไร้ความหมาย

.

เห็นความตั้งใจของพี่ตูนและผองเพื่อนแล้วก็ชวนให้นึกถึงคุณยาย Doris “Granny D.” Haddock วัย 88 ปี (ในขณะนั้น) ที่ออกเดินข้ามสหรัฐอเมริกาจากแอลเอไปวอชิงตัน ดี.ซี. ในปี 1999 เพื่อรณรงค์ให้เกิดการปฏิรูปกฎหมายเพื่อกำกับการใช้เงินในการหาเสียงเลือกตั้ง ด้วยหวังจะลดอิทธิพลของกลุ่มทุนใหญ่ต่อแวดวงการเมืองอเมริกัน คุณยายออกเดินรณรงค์จากฝั่งตะวันตกไปฝั่งตะวันออก ความยาว 5,100 กิโลเมตร ใช้เวลาทั้งสิ้น 13 เดือน ออกเดินตอนอายุ 88 ย่าง 89 ปี ถึงเมืองหลวงตอนอายุ 90 ปี!

.

การเดินของ Granny D. มีส่วนในการปลุกกระแสการเคลื่อนไหวเรียกร้องให้มีการแก้ไขปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยการใช้เงินในการหาเสียงเลือกตั้ง จนในที่สุด กฎหมายการกำกับการใช้เงินในการหาเสียงเลือกตั้งเวอร์ชั่นปฏิรูปก็ผ่านการพิจารณาของสภา เป็นหนึ่งในกฎหมายประวัติศาสตร์ข้ามพรรคชิ้นโบว์แดงที่จอห์น แมคเคน แห่งรีพับลิกัน และรัส เฟนโกลด์ แห่งเดโมแครต ร่วมกันผลักดันจนสำเร็จ

.

อ่านเรื่องราวของคนธรรมดาสามัญที่เลือกใช้แนวทาง ‘ก้าวเปลี่ยนโลก’ อย่างคุณยาย Granny D. ทีไร อดคิดไม่ได้ว่าถ้าวันหนึ่งคนธรรมดาสามัญที่มีคนรักและนับถือหัวใจทั้งประเทศอย่างพี่ตูนออก ‘ก้าว’ เพื่อรณรงค์ให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างและความสัมพันธ์เชิงอำนาจ หรือการปฏิรูปเชิงสถาบัน ดังเช่นการปฏิรูประบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าบ้างจะเป็นเช่นไร การเมืองภาคประชาชนไทยคงจะถูกเขย่าให้คึกคักและสนุกสนานขึ้นอีกเป็นกอง

.

ใช่แล้วครับ เรือเล็กควรออกจากฝั่ง มาลงมือทำตามความเชื่อของตัวเอง แต่ถ้ายิ่งตีโจทย์ว่า เราควรออกจากฝั่งไปทำอะไรและอย่างไรดี ได้หมดจดและแตกละเอียดมากเท่าไหร่ แสงสุดท้ายก็น่าจะยิ่งสวยงาม.