โดยทั่วไป สื่อมวลชนไม่ได้เฝ้ารอ Convention ของพรรคการเมืองอย่างจดจ่อขนาดนี้ เพราะธรรมชาติของมันมีความน่าเบื่ออยู่ ทุกอย่างถูกเขียนสคริปต์ไว้หมดแล้วว่าใครจะเป็นตัวแทนพรรค ใครจะเป็นผู้กล่าวสุนทรพจน์ ทั้งหมดเป็นไปตามบทที่ถูกเขียนไว้ล่วงหน้า ทุกอย่างเดินไปบน ‘ทาง’ อย่างที่มันควรจะเป็น

แต่ปีนี้สื่อมวลชนให้ความสนใจ Republican Convention มากเป็นพิเศษ เหตุผลเดียวก็คือ ‘โดนัลด์ ทรัมป์’ ผู้ฉีกสคริปต์ทั้งปวงของพรรครีพับลิกันตลอดปีที่ผ่านมา

คอการเมืองจึงอดเฝ้าชมไม่ได้ ว่าจะมีอะไร “นอกบท” สนุกๆ มันๆ สะใจๆ เกิดขึ้นอีกบ้าง

สิ่งที่ทรัมป์ภาวนาตอนนี้ก็คือ ขอให้แซนเดอร์สหักกับเดโมแครต แล้วลงสมัครอิสระ ตัดคะแนนกันเองกับคลินตัน แต่กว่าจะถึงจุดนั้นคงไม่ง่าย เพราะเดโมแครตคงพยายามทำทุกวิถีทางที่จะไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น

เวลานี้ทุกฝ่ายคงเฝ้าจับตาดูการต่อรองระหว่างคลินตันกับแซนเดอร์สว่าจะออกผลเช่นไร คลินตันจะหาทางดึงปีกแซนเดอร์สให้มาอยู่กับตัวเองอย่างไร (ตั้งแต่ตัวแซนเดอร์ส จนถึงสารหลัก นโยบาย ทีมงาน ผู้สนับสนุนจากฝั่งแซนเดอร์ส)

บันทึกเส้นทางแชมป์ของเลสเตอร์โดยเดอะการ์เดียนครบถ้วนสมบูรณ์ดี ตั้งแต่ดูบอลมา ไม่เคยเจอทีมแชมป์ม้ามืดแบบนี้ (เคยเกือบมี แต่ลื่นล้มเสียก่อน) ยิ่งยุคเงินท่วมพรีเมียร์ลีก ยิ่งจินตนาการไม่ได้ แต่ทีมของรานิเอรี่ก็ทำได้ในที่สุด

คุยกับเพื่อนตลอดปีว่า ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็ยวบ แต่สุดท้ายทีมเลสเตอร์ก็หักทุกคำสบประมาท ยืนระยะได้จนจบฤดูกาล คงทำอะไรอื่นไม่ได้ นอกจากขอแสดงความนับถือ

เดี๋ยวปีหน้า ผีแดงของ ผจก.กิ๊กส์ ขอเป็นแชมป์มั่ง

ชีวิตทางการเมืองของคุณบรรหาร ศิลปอาชา สอนผม 3-4 อย่างครับ

1. นักการเมือง ไม่ว่าจะดี จะชั่ว หรือชั่วๆ ดีๆ ยังไงก็ต้องฟังเสียงและแคร์ความรู้สึกของประชาชน

เพราะคุณบรรหารอยากเป็นนายกฯ เลยต้องแปลงโฉมใส่สูท ใส่แว่นหนา ถ่ายโฆษณาประดับลูกโลกบนโต๊ะทำงาน คบนักวิชาการ และชูธงปฏิรูปการเมืองเพื่อให้ชนชั้นกลางในเมืองยอมรับ หยุดส่งเสียง ‘ยี้’

เราเลยแก้รัฐธรรมนูญมาตรา 211 ได้สำเร็จ เปิดทางให้เกิด ส.ส.ร. จนในที่สุด รัฐธรรมนูญ ฉบับ 2540 ก็คลอดออกมาได้ แม้นักการเมืองจำนวนมากในสภาไม่ต้องการ