รู้ข่าวบ้านสีฟ้ากลายเป็นกองเศษไม้แล้วใจหายวาบ
บ้านเลขที่ 286 ถนนพิชัย แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กทม. 10300 แห่งนี้ เป็นโรงเรียนสอนทำหนังสือของผมและพี่น้องผองเพื่อนอีกมากมาย พวกเราผ่านโรงเรียน open ที่มีครูใหญ่ (หรือหัวโจก) ชื่อ ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา
รู้ข่าวบ้านสีฟ้ากลายเป็นกองเศษไม้แล้วใจหายวาบ
บ้านเลขที่ 286 ถนนพิชัย แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กทม. 10300 แห่งนี้ เป็นโรงเรียนสอนทำหนังสือของผมและพี่น้องผองเพื่อนอีกมากมาย พวกเราผ่านโรงเรียน open ที่มีครูใหญ่ (หรือหัวโจก) ชื่อ ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา
ผมชอบ ‘สะพาน’ และชอบเฝ้ามองชะตากรรมของมัน
สะพานมีหน้าที่ในการเชื่อม ‘โลก’ สองฟากฝั่งเข้าด้วยกัน เราไม่รู้หรอกว่าผลลัพธ์บั้นปลายจะเป็นอย่างไร แต่มันเปิดทางให้โลกสองใบที่ ‘ต่าง’ และ ‘ห่าง’ ได้บรรจบพบเจอ ได้สนทนา ได้แลกเปลี่ยน ได้เรียนรู้ระหว่างกัน ผมเชื่อว่ามันเป็นเรื่องดีมากกว่าแย่ ต่อให้จุดจบจะล้มเหลว สะพานก็ได้ทำหน้าที่ของมันแล้ว
แม้ว่าอาจารย์มหาวิทยาลัยหลายท่านยังคงจัดสอบในห้องเรียนอยู่ ผมเองนั้นเลิกวัดผลด้วยการสอบไปนานแล้ว ส่วนหนึ่งเพราะสาขาวิชาผมไม่ต้องการความจำแบบต้องรู้รายละเอียด ประกอบกับส่วนใหญ่ผมสอนระดับปีสูงหรือระดับบัณฑิตศึกษา ก็จึงแทบจะไม่วัดผลด้วยการสอบ ตลอดหลายปีที่ไปเรียนปริญญาเอกในต่างประเทศ ผมเองได้สอบข้อเขียนอยู่เพียง 2 ครั้ง นอกเหนือจากนั้นก็เขียนบทความวิชาการเพื่อทดสอบความรู้ทั้งสิ้น
สำหรับการศึกษาระดับสูง ผมคิดว่านักศึกษาควรจะต้องใช้ความคิดกับเรื่องใดเรื่องหนึ่งอย่างเป็นระบบ เป็นชุดความคิดที่ใหญ่กว่าเพียงการตอบคำถามบางคำถาม สิ่งที่ควรสอนมากกว่าเนื้อหาความรู้ที่มีอยู่แล้วคือสอนให้รู้จักประกอบสร้างความรู้ให้เป็นงานเขียนของตนเอง ยิ่งในระดับปริญญาโทและเอกทางสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ถึงที่สุดแล้วนักศึกษาจะต้องเขียนบทความวิชาการหรือตัวเล่มวิทยานิพนธ์ หากไม่เร่งฝึกเขียนอย่างจริงจัง ก็คงไม่มีทางเขียนงานใหญ่ๆ ให้สำเร็จด้วยตนเองได้ในที่สุด
ถ้าไม่นับว่างานเขียนของนักศึกษามีปัญหาตั้งแต่การตั้งโจทย์ของการศึกษาแล้ว คือถ้ายกปัญหาของการค้นคว้าวิจัยออกไปก่อน สมมติว่าคุณทำวิจัยเป็นแล้ว หรือทำยังไม่เป็นก็แล้วแต่ ขอให้เข้าใจว่า ปัญหาการเขียนเป็นคนละส่วนกับปัญหาการทำวิจัย แม้ว่ามันจะแยกออกจากกันได้ยากยิ่งนักก็ตาม ในข้อเขียนนี้ ผมอยากจะเสนอเฉพาะปัญหาของงานเขียนที่พบบ่อย
วันนี้เมื่อ 5 ปีก่อน หนังสือ 2 เล่มแรกของสำนักพิมพ์ openworlds วางขายเคียงคู่กันอยู่ในงานมหกรรมหนังสือแห่งชาติด้วยความใจดีของสำนักพิมพ์เพื่อนพ้องน้องพี่ ตอนนั้นเรายังไม่มีบูธเป็นของตัวเอง
หนังสือ 2 เล่มแรกที่ว่าคือ Creative Capitalism ของ Michael Kinsley (บรรณาธิการ) แปลโดย สฤณี อาชวานันทกุล และ Globalization: A very short introduction ของ Manfred Steger แปลโดย วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง ทั้งคู่ตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม 2550
วันนี้เชิญ อ.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ มาชวนนักศึกษาปีหนึ่งวิชา TU101 คุยเรื่อง ในนามความเป็น(ชาติ-คน)ไทย อ.ชาญวิทย์นำเสนอเรื่องชาติไทย คนไทย วัฒนธรรมไทย ฉบับรัฐ/ราช ผ่าน 3 ลัทธิชาตินิยมคือ ราชาชาตินิยมของรัชกาลที่ 6 (เน้นความจงรักภักดี) อำมาตยาเสนาชาตินิยมของจอมพล ป. พิบูลสงคราม (เน้นเชื้อชาติไทย) และชาตินิยมลูกผสมของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทรโอชา (ลัทธิจงรักภักดี+ลัทธิเชื้อชาติ+ลัทธิทหาร)
เมื่อวันจันทร์ที่ 19 ตุลาคม 2558 สุชาติ สวัสดิ์ศรี อดีตบรรณาธิการ สังคมศาสตร์ปริทัศน์ ถนนหนังสือ และช่อการะเกด ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ มาแสดงปาฐกถา 100 ปี ป๋วย อึ๊งภากรณ์ เรื่อง “ปฏิทินแห่งความรื่นรมย์: ชีวิตทางวัฒนธรรมของป๋วย อึ๊งภากรณ์” ที่คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ขอตัดตอนเนื้อความของปาฐกถาอันยอดเยี่ยมมาให้อ่านกันสัก 5 ตอน ดังนี้
ศาสตราจารย์ ดร.ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2542 สิริอายุรวม 83 ปี
โลกได้สูญเสียสามัญชนผู้ยิ่งใหญ่ อันหาผู้ใดเสมอด้วยยาก และมิอาจหาผู้ใดทดแทนได้ด้วย
อาจารย์ป๋วยเกิดในตระกูลสามัญชน เติบโตและได้รับการบ่มเพาะเยี่ยงสามัญชน และจบชีวิตอย่างสามัญชน แต่อาจารย์ป๋วยก็แสดงให้โลกเห็นแล้วว่า วิถีแห่งชีวิตสามัญชนเป็นวิถีที่ยิ่งใหญ่ได้ และเป็นวิถีที่งดงามได้ ความยิ่งใหญ่และความงดงามแห่งชีวิตมิได้ขึ้นอยู่กับชั้นชน มิได้ขึ้นอยู่กับฐานะและตำแหน่งแห่งหนในสังคม และมิได้ขึ้นอยู่กับอภิสิทธิ์ที่ได้รับ หากแต่ขึ้นอยู่กับความเป็นมนุษย์
เทอมนี้ ชีวิตการสอนหนังสือมีเรื่องน่าตื่นเต้น เพราะเป็นครั้งแรกที่มีโอกาสได้สอนวิชาพื้นฐานที่นักศึกษาปีหนึ่งทุกคนต้องเรียน และเป็นครั้งแรกที่สอนห้องใหญ่ระดับหนึ่งพันคน นึกถึงบรรยากาศเมื่อ 20 ปีก่อน (ใช่แล้ว! มัน 20 ปีมาแล้ว!) สมัยเรียนปีหนึ่ง ไปนั่งฟังอาจารย์เกษียรสอนวิชาสังคมกับการปกครองที่ บร.4 ห้องเดียวกันนี้ (ใช่แล้วครับอาจารย์! มัน 20 ปีมาแล้วครับอาจารย์!) ตอนนั้นยังคิดอยู่เลยว่า คนสอนจะต้องใช้พลังมากขนาดไหน ถึงเอานักศึกษาให้อยู่หมัดได้
ยี่สิบปีต่อมา ก็ได้มีประสบการณ์เดียวกันกับตัวเองในที่สุด … อาจารย์ครับ มันโหดมาก
ในวันที่ 1 มกราคม 1990 ฮาเวลได้กล่าวผ่านสื่อกับประชาชนของเขา มันเป็นการนำเสนอข้อความที่น่าประหลาดใจในหลายๆ ด้าน มันไม่ใช่ข้อความของผู้ชนะ แต่เป็นประดุจการครุ่นคิดพิจารณาว่า ระบอบอันล้มละลายทางศีลธรรมพลอยทำให้ประชาชนกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดด้วย เขาบรรยายระบบที่กัดกร่อนคุณค่าและความรู้สึกของมนุษย์ ก่อให้เกิดความรู้สึกเหมือนจำยอม ไม่มีหนทางต่อสู้ ที่แพร่หลายไปทั่ว มันเป็นข้อความที่ร่างขึ้นมาอย่างทรงพลัง และสามารถนำไปปรับใช้ได้อย่างกว้างขวางกับระบอบเผด็จการอำนาจนิยมทั่วโลก
บนรถแท็กซี่ ขณะนั่งไปทำงานที่ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์
แท็กซี่: พี่ … ผมมีหลวงปู่ทวด วัดช้างไห้ เช่ามาจากปัตตานีเลย พี่สนใจเอาไปบูชาไหม 299 บาทเอง
ผม: ไม่เป็นไรครับ
แท็กซี่: 199 ก็ได้
ผม: ไม่สนใจครับ
แท็กซี่: 99 ละ
ผม: ไม่เอา