เรื่องเล่าระหว่างผมกับเทรนเนอร์ เมื่อผมไปออกกำลังกาย
บล็อก
เบื้องหลังเว็บไซต์
2-3 เดือนก่อน เมื่อรู้ว่านิ้วกลมที่เคารพเตรียมทำหนังสือชุด “10 ปี นิ้วกลม” ผมก็ออกอาการอยากเลียนแบบบ้าง “10 ปี นิ้วกลม” ก็เท่ากับ “10 ปี ปกป้อง” เพราะหนังสือเล่มแรกของเราสองคนออกวางแผงปีเดียวกัน (มึงเป็นใครมิทราบ ริไปเทียบชั้นเขา!)
พอสบโอกาส จึงรีบถามไถ่ บก.เป็ด ซูเปอร์บอสที่เคารพแห่ง openworlds
“นิ้วกลมเค้าจะทำ ’10 ปี นิ้วกลม’ เรามาทำ ’10 ปี ปป.’ บ้างไหม” – ผมถาม
“ได้ ถ้าไม่เอาค่าเรื่อง ออกค่าพิมพ์เอง และจ่ายค่าบก. ค่าอาร์ต ค่าปรู๊ฟ ค่าฯลฯ ให้สำนักพิมพ์” – บอสตอบ
“……” – ผมจบ (ฮา)
10 ปี แห่ง ความฝัน-ความรัก-ความสุข-ความคิด ของนิ้วกลม
หนังสือเล่มแรกในชีวิตของเราสองคนออกวางแผงปีเดียวกัน ถึงวันนี้ก็สิบปีเต็มพอดี ถ้าใครอยากศึกษาความสำเร็จ ก็ให้ไปเรียนรู้จากนิ้วกลม ส่วนความล้มเหลวตรงมาที่ผมได้เลย (ฮา)
ผมกับนิ้วกลมนั่งคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวครั้งแรกช่วงหลังรัฐประหาร 2549 … แปดปีผ่านไป พวกมึ..เอ๊ย ท่านก็ยังปฏิวัติกันอยู่ (ฮา) … ไม่เอาๆ ไม่แวะค่ายทหาร กลับมาเข้าเรื่องต่อ … ผมยังจำวันแรกที่นัดเจอกับนิ้วกลมได้ติดตา นักเขียนหนุ่มสองคนเจอกันจะเป็นที่ไหนได้ละครับ นอกจาก … ร้านไอติม!
เรานัดกันที่ iberry สยามสแควร์ ในเย็นวันหนึ่ง ความประทับใจแรกของผมต่อนิ้วกลมก็คือ เชี่ย มันมาสายจังวะ (ฮา) เริ่มจากร้านไอติม ถ้าจำไม่ผิด คืนนั้นเราไปจบกันที่ RCA (ได้ยังไง!)
ค่านิยม 12 ประการ ของคนธรรมศาสตร์
ก่อนที่มหาวิทยาลัยเราจะกลายเป็น ‘อธรรมศาสตร์’ ที่ยึดถือหลักอธรรมสัตย์ อธรรมรัฐ อธรรมชาติ และอยุติธรรม อย่าเพิ่งรีบปลงอนิจจัง เรามาช่วยกันรณรงค์ค่านิยม 12 ประการ ของคนธรรมศาสตร์ กันดีกว่าครับ
อ่าน-คิด-เขียน
ตอนนี้เป็นช่วงเวลาเปิดเทอมใหม่ ผมสอนวิชาสังคมกับเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นวิชาพื้้นฐานสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิชานี้เป็นวิชาแห่งการอ่าน การคิด และการเขียน สำหรับนักศึกษาที่ยังไม่ชอบอ่าน ไม่ชอบคิด ไม่ชอบเขียน ผมมีงานเขียน 2 ชิ้น ที่อยากชวนให้อ่านกันครับ ชิ้นแรกคือ “เขียนทำไม? เขียนอย่างไร?” ซึ่งเรียบเรียงมาจากบทอภิปรายของอาจารย์สุวินัย ภรณวลัย อีกชิ้นหนึ่งคือ “ทำไมต้องอ่านอะไรยาวๆ” ของนิ้วกลม
ธรรมศาสตร์เมื่อวานนี้ ธรรมศาสตร์วันนี้
ธรรมศาสตร์เมื่อวานนี้ ธรรมศาสตร์วันนี้
เมื่อวานนี้ ผมไปงานปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ของคณะที่รังสิต อาจารย์กับนักศึกษาไปถ่ายรูปหมู่กันที่อนุสาวรีย์ป๋วยหน้าอาคารเรียนรวม ผมชี้ให้เพื่อนอาจารย์ดูแผ่นจารึกถ้อยคำของ อ.ป๋วย ข้างอนุสาวรีย์
เพื่อนผมถ่ายรูปมาลงเฟซบุ๊ก แล้วเขียนว่า “ป้ายที่ถูกลืม”
ครูกับศิษย์
การเป็นครูบาอาจารย์มันดีตรงที่เปิดโอกาสให้เราได้เจอ ‘คนหน้าใหม่’ ในชีวิตทุกๆ ปี … บางคนช่วยจุดไฟเติมพลังในใจเราไม่ให้มอดดับ บางคนช่วยพาเราย้อนมองเห็นตัวเองในอดีต บางคนเตือนให้เรามองโลกแบบไม่ทิ้งอุดมคติด้วยคำถามอันซื่อใสแทงใจดำ บางคนช่วยตบหัวเราให้กลับคืนสู่โลกความจริงเบื้องหน้า บางคนช่วยให้เราไม่ลืมคำตอบว่าตัวเรามาเป็นอาจารย์ทำไมแต่แรก
อ่าน Rethinking Democracy ของ ดานี ร็อดริก
ผู้คนจำนวนมากในประเทศเหล่านั้นอาจเลือกทางผิด คิดว่าเผด็จการทหารเป็นทางออก พวกนักเศรษฐศาสตร์ก็แอบชอบสนับสนุนให้ยกอำนาจการทำนโยบายสาธารณะให้เหล่าเทคโนแครตเสียเลยจะดีกว่า
ร็อดริกพยายามจะบอกเราว่า นั่นไม่ใช่ทางออก เพราะวิถีอำนาจนิยมเหล่านั้นบั่นทอนอนาคตของประชาธิปไตยในระยะยาว เหตุผลสำคัญคือ มันกั้นขวางการพัฒนา ‘วัฒนธรรม’ ที่สำคัญในการสร้างประชาธิปไตย นั่นคือ การประนีประนอมหาจุดร่วมแบบไม่สุดขั้วระหว่างประชาชนกลุ่มต่างๆ ตราบเท่าที่ทหารมีอำนาจสูงสุด ประชาชนแต่ละกลุ่มจะมัวแต่คิดหาทางวิ่งเข้าหาหรือเอาชนะใจผู้มีอำนาจ แทนที่จะมุ่งต่อรอง แลกเปลี่ยน เอาชนะใจประชาชนกลุ่มอื่นๆ ด้วยกันเอง
บ่นถึง กสทช. กรณีวิวาทะระหว่าง กสทช.กับ NBTC policy watch
กสทช.เป็นองค์กรสำคัญมากนะครับ ถ้าทำงานดีๆ จะช่วยปฏิรูปสื่อ ปฏิรูปประชาธิปไตย และมีบทบาทคุ้มครองผู้บริโภคได้มากเลย คงไม่มีใครอยากเห็น กสทช.มุ่งแต่จะปิดกั้นสื่อ รับใช้รัฐบาลทหาร และเอาแต่คุ้มครองประโยชน์ของกลุ่มทุน
และการปกป้องตัวเองนี่ก็เอาแต่พองาม นิดๆ หน่อยๆ ก็พอครับ หันไปมุ่งปกป้องผลประโยชน์ของผู้บริโภคมากๆ จะดีกว่า
เรา (รวมถึง กสทช.) น่าจะดีใจที่มีคนมาช่วยจับตาตรวจสอบเพื่อให้ กสทช.ทำงานได้ดีขึ้นนะครับ โครงการ NBTC Policy Watch พยายามทำงานนี้มาต่อเนื่องบนฐานวิชาการ ไม่ใช่วิจารณ์ด้วยอารมณ์ แต่การออกมาวิจารณ์หรือแถลงข่าวแต่ละครั้งมีงานวิจัยหนุนหลังทุกครั้งนะครับ และที่ผ่านมา จะจัดแถลงข่าวหรือสัมมนาเรื่องอะไรก็เชิญฝั่ง กสทช.ให้มาวิจารณ์กลับและแลกเปลี่ยนกันตลอด ครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน เปิดพื้นที่ให้ กสทช.ได้ชี้แจงบนเวทีสาธารณะที่โครงการจัดอย่างเต็มที่ ไม่มีการพูดจาแบบดิสเครดิตหรือตั้งหน้าตั้งตาด่า กสทช. ทางเดียว ถ้ามีเรื่องให้ชมได้ ก็ชมตลอด แต่มันไม่ค่อยจะมี
แถลงการณ์ที่ไม่ได้ใช้
แถลงการณ์คัดค้านรัฐประหาร 22 พฤษภาคม 2557
พวกเรา ….. ตามรายนามด้านล่างนี้ ขอคัดค้านการรัฐประหารเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2557 โดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) เนื่องจากเป็นการกระทำที่ทำลายระบอบและวัฒนธรรมประชาธิปไตย ลิดรอนสิทธิเสรีภาพในการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน ละเมิดหลักนิติธรรม และบั่นทอนโอกาสในการปฏิรูปประเทศไทย
การแก้ไขวิกฤตการณ์ทางการเมืองด้วยวิถีทางนอกระบบย่อมไม่สามารถจัดการกับปัญหาต่างๆ ที่ซับซ้อนและล้วนเป็นปัญหาเชิงโครงสร้างได้อย่างแท้จริง กลับจะยิ่งทำให้ปัญหารุนแรงขึ้น ทวีความขัดแย้งให้หนักหน่วงขึ้นในระยะยาว จนอาจนำไปสู่โศกนาฏกรรมของสังคมในอนาคต
